Αρχική

Ο αγώνας των εργαζομένων στα Metropolis συνεχίζεται

Σχολιάστε

Νέα συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποίησαν την Πέμπτη 26/4 οι εργαζόμενοι /ες και οι απολυμένοι /ες, αυτή την φορά έξω από τα γραφεία της επιχείρησης Metropolis επί της Αριστείδου στην πλ. Κλαυθμώνος.

Ύστερα από το αιφνιδιαστικό κλείσιμο του κεντρικού καταστήματος την προηγούμενη μέρα και το εσπευσμένο άδειασμα του μέσα σε λίγες ώρες, βρεθήκαμε έξω από τα γραφεία της επιχείρησης του Ανδρέα Γ. Κουρή. Με πανό, μικροφωνική και κείμενα, ενημερώσαμε για την άδικη, αλαζονική και αδίστακτη στάση της εργοδοσίας.
Εργαζόμενοι, απολυμένοι με την στήριξη αλληλέγγυων και σωματείων κλιμακώνουμε τις κινητοποιήσεις μας, μη έχοντας άλλη επιλογή, αφού ο Ανδρέας Κουρής παραμένει αμετακίνητος στην στάση του. Εξαφανισμένος, αρνείται μέσω των εκπροσώπων του να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του απέναντι στους εργαζόμενους και απολυμένους, αρνείται να μιλήσει για το μέλλον της επιχείρησης και των εργαζομένων, αφήνοντας την τελευταία εβδομάδα τους 42 εργαζόμενους του κεντρικού καταστήματος χωρίς καμία ελπίδα για το μέλλον.
Είμαστε αποφασισμένοι να διεκδικήσουμε το δίκιο μας σεβόμενοι τους εαυτούς μας και τις οικογένειές μας.
Εργαζόμενοι/ες – Απολυμένοι/ες στα καταστήματα Metropolis
Ψηφίσματα αλληλεγγύης στον αγώνα μας εξέδωσαν ο το Εργατικό Κέντρο Αθήνας (ΕΚΑ) και ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ):
Ψήφισμα του ΕΚΑ
Μέσα σε τρία χρόνια, από τότε που ο Ανδρέας Γ. Κουρής (ιδιοκτήτης του ομίλου MAD και αρκετών ακόμη εταιρειών) απέκτησε την αλυσίδα καταστημάτων Metropolis, έβαλε λουκέτο σε δέκα από τα δώδεκα καταστήματα της επιχείρησης.

Περιόρισε το προσωπικό της, από 220 εργαζόμενους που τη στελέχωναν σε λιγότερους από 100, πραγματοποιώντας περίπου 120 απολύσεις. Επέβαλε μόνιμη καθυστέρηση στην καταβολή των μισθών που, πλέον, αγγίζει τους δύο μήνες.

Καθυστερεί συστηματικά την καταβολή των δόσεων των αποζημιώσεων στους απολυμένους, ενώ δεν δίστασε να εκβιάσει κάποιους να λάβουν τη μισή αποζημίωση από αυτή που δικαιούνται υπογράφοντας ότι την πήραν ολόκληρη.

Σε όλο αυτό το διάστημα η εργοδοσία παραμυθιάζει τους εργαζόμενους με «σχέδια σωτηρίας» που ποτέ δεν καρποφόρησαν.

Το ΕΚΑ στηρίζει τον αγώνα και τις κινητοποιήσεις των εργαζόμενων και των απολυμένων των καταστημάτων Metropolis που διεκδικούν την άμεση καταβολή των καθυστερούμενων μισθών, τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας, την άμεση εξόφληση των αποζημιώσεων των απολυμένων και την κατοχύρωση της καταβολής των αποζημιώσεων σε περίπτωση πτώχευσης.

Το ΕΚΑ καλεί το Υπουργείο Εργασίας να παρέμβει άμεσα γιατί η επιχείρηση δεν εφαρμόζει ούτε αυτούς τους αντεργατικούς Νόμους που κατάργησαν τα περισσότερα εργασιακά δικαιώματα τα τελευταία 2 χρόνια.

Το ΕΚΑ καλεί τα Σωματεία μέλη του να στηρίξουν με κάθε μέσο και τρόπο τον αγώνα των εργαζομένων στα καταστήματα Μetropolis.
Ψήφισμα του ΣΜΕΔ
Μέσα σε τρία χρόνια, από τότε που ο Ανδρέας Γ. Κουρής (ιδιοκτήτης του ομίλου MAD και αρκετών ακόμη εταιρειών) απέκτησε την αλυσίδα καταστημάτων Metropolis, έβαλε λουκέτο σε δέκα από τα δώδεκα καταστήματα της επιχείρησης. Περιόρισε το προσωπικό της, από 220 εργαζόμενους που τη στελέχωναν, σε 100, πραγματοποιώντας 120 απολύσεις. Επέβαλε μόνιμη καθυστέρηση στην καταβολή των μισθών, που πλέον αγγίζει τους δύο μήνες. Καθυστερεί συστηματικά την καταβολή των δόσεων των αποζημιώσεων στους απολυμένους, ενώ δεν δίστασε να εκβιάσει κάποιους να λάβουν τη μισή αποζημίωση από αυτή που δικαιούνται υπογράφοντας ότι την πήραν ολόκληρη. Σε όλο αυτό το διάστημα η εργοδοσία παραμυθιάζει τους εργαζόμενους με «σχέδια σωτηρίας» που ποτέ δεν καρποφόρησαν…

Ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ) εκφράζει την αμέριστη στήριξή του στον αγώνα των εργαζόμενων και των απολυμένων των καταστημάτων Metropolis που διεκδικούν την άμεση καταβολή των καθυστερούμενων μισθών, τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας, την άμεση εξόφληση των αποζημιώσεων των απολυμένων και την κατοχύρωση της καταβολής των αποζημιώσεων σε περίπτωση πτώχευσης.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
Πηγή: Κατάληψη ΕΣΗΕΑ http://katalipsiesiea.blogspot.com/
Advertisements

Ανακοίνωση του ΠΕΚ για την 1η Μάη 2012

Σχολιάστε

1η ΜΑΗ 2012

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΜΕ ΤΗΝ 1η ΜΑΗ

10.30 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΑΠΦΟΥΣ

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέοι-νέες,

Άνεργοι, μετανάστες,

126 χρόνια μετά την πρωτομαγιά του Σικάγου, τιμάμε την Εργατική Πρωτομαγιά, τιμάμε τους νεκρούς της εργατικής τάξης, στους αγώνες για τις κατακτήσεις που γνωρίσαμε.

Σήμερα περισσότερο από κάθε φορά η ανειρήνευτη πάλη της τάξης μας με το κεφάλαιο και τους πολιτικούς του υπηρέτες χρειάζεται ένταση, αντοχή και σταθερό προσανατολισμό για την αλλαγή της τάξης στην εξουσία.

Σήμερα που οι δυνάμεις του κεφαλαίου ενωμένες σαν μια γροθιά επιτίθενται με μίσος ενάντια σε κάθε εργατική κατάκτηση που έχει μείνει, ενάντια σε καθετί που θυμίζει δικαίωμα της εργατικής τάξης.

Σήμερα που τα κόμματα του κεφαλαίου εν μέσω προεκλογικής περιόδου εξαγγέλλουν ότι πιο βάρβαρο μπορούν να σκεφτεί ανθρώπινος νους, εξαγγέλλουν την διατήρηση και διαιώνιση της ακόμα πιο βάρβαρης εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο, ώστε να διατηρηθούν τα κέρδη, τα προνόμια και η εξουσία του κεφαλαίου.

Εργαζόμενοι-ες, νέοι-ες, άνεργοι, μετανάστες

Είμαστε οι παραγωγοί του πλούτου και μας ανήκει.

·         Να δυναμώσει τώρα ο αγώνας για κλαδικές Συμβάσεις που θα εμποδίζουν τη σφαγή στα μεροκάματα και τους μισθούς.

·         Να δυναμώσει η οργανωμένη αντίθεση στα χαράτσια και τη φοροληστεία, με αίτημα την κατάργησή τους.

·         Να επεκταθεί η λαϊκή ανυπακοή στις πληρωμές των γονιών για να λειτουργήσουν τα σχολεία, των ασθενών για να εξεταστούν στα νοσοκομεία.

·         Να καταργηθούν τα χαράτσια της δήθεν «αλληλεγγύης», της ΔΕΗ και το λεγόμενο τέλος επιτηδεύματος.

·         Να υπάρξει ισχυρό πλέγμα με μέτρα ουσιαστικής προστασίας των ανέργων, ανακούφισης των υπερχρεωμένων νοικοκυριών ώστε να πάρουν ανάσα, να μην οδηγηθούν στην εξαθλίωση.

·         Να σταματήσουμε το νέο έγκλημα για το τσάκισμα των συντάξεων και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

·         Να υπερασπιστούμε τα παιδιά μας από την απληστία των εργοδοτών που τα θέλουν να δουλεύουν για 400 ευρώ.

Δυναμώνουμε την αλληλεγγύη μας στον ηρωικό αγώνα των ανυπότακτων χαλυβουργών, που δεν δέχθηκαν την εξαθλίωση.

Με το σύνθημα: ΕΡΓΑΤΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΩΡΑ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ ΓΚΡΕΜΙΣΕ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ, τιμάμε την 1η ΜΑΗ.

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΜΕ ΤΗΝ 1η ΜΑΗ

10.30 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΑΠΦΟΥΣ

Πηγή: Lesvosnews.net http://lesvosnews.net/2012/04/26/34-269/

Catastroika

Σχολιάστε

Η CATASTROIKA αναζητά τις συνέπειες από την ολοκληρωτική εκποίηση μιας χώρας. Εξετάζοντας παραδείγματα ιδιωτικοποιήσεων και απορρύθμισης στις πιο αναπτυγμένες χώρες της Δύσης προσπαθεί να προβλέψει τι θα συμβεί αν το ίδιο μοντέλο εφαρμοστεί σε μία χώρα υπό καθεστώς επιτήρησης.

Για να δείτε το ντοκυμαντέρ πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο

http://www.dailymotion.com/embed/video/xqdvex

ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΣΙΚΑΓΟ: 1886 – 2012 ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Σχολιάστε

ΠΟΡΕΙΑ 1Η ΜΑΗ, ΜΟΥΣΕΙΟ 11:00


Η φετινή συγκυρία της Εργατικής Πρωτομαγιάς θέλει την παγκόσμια εργατική τάξη, την τάξη των καταπιεσμένων και των «κολασμένων όλης της γης», να υποχωρεί διαρκώς απ’ όσα με αίμα είχε κατακτήσει από την απεργία της 1ης Μάη του 1886 στο Σικάγο –που την καθιέρωσε ως μέρα μνήμης των εργατικών αγώνων– μέχρι σήμερα.
Εμείς κρατάμε όλη τη γης μες στ’αργασμένα μπράτσα
και σκιάχτρα στέκουνται οι θεοί και αφέντη έχουνε φάτσα.
Γιάννης Ρίτσος, Επιτάφιος
Ιδιαίτερα στην ελληνική καπιταλιστική πραγματικότητα, ακόμα και το 8ωρο, ματωμένο αίτημα των απεργών του Σικάγο, θεωρείται παρελθούσα συνθήκη. Η ανεργία καλπάζει και στην πραγματικότητα ξεπερνάει το ¼ του εργατικού δυναμικού, ο επισφαλώς εργαζόμενος με τα ελαστικά ωράρια, την ανασφάλιστη εργασία και τη διαρκή απειλή της απόλυσης είναι η επικρατέστερη φιγούρα της εργατικής τάξης, και την ίδια στιγμή μισθοί, συντάξεις, επιδόματα και άδειες πετσοκόβονται με ταχείς ρυθμούς. Η ραγδαία αύξηση των αυτοκτονιών τα τελευταία 2 χρόνια, κυρίως λόγω οικονομικών δυσχερειών, έρχεται να επισφραγίσει τη ζοφερή εργασιακή πραγματικότητα που βιώνει το προλεταριάτο σήμερα.

Συνείδηση
Τα τελευταία 30 χρόνια το προλεταριάτο της χώρας διεμβολίστηκε από τον σοσιαλδημοκρατικό συνδικαλισμό, πείστηκε από τις υποσχέσεις ταξικής ανέλιξης και επιβεβαίωσε υλικά τη μικροαστική ονείρωξη μέσα από τις πιστωτικές κάρτες και τα δάνεια. Κατακερματισμένο και από την αναδιάρθρωση των μέσων παραγωγής βρέθηκε να αποθεώνει τον ατομικισμό και την προσωπική καβάντζα, ξεχνώντας έτσι ότι μέσω της συλλογικής ταξικής συνείδησης και των συλλογικών αγώνων κατόρθωσε να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής του μέσα στα χρόνια.
Αυτή ακριβώς είναι η πρόκληση της εποχής. Να επανακτήσουμε ως εργατική τάξη τη συνείδηση της θέσης μας και των συλλογικών μας συμφερόντων. Συμφέροντα τα οποία στέκουν στην ακριβώς αντίθετη θέση με αυτά της αστικής τάξης, της τάξης των αφεντικών, του κράτους και τους κεφαλαίου.
Τίποτα κοινό δεν έχουμε με τα αφεντικά, εγχώρια και διεθνή, και αυτό πρέπει να γίνει σαφές. Ο ηττημένος γραφειοκρατικός συνδικαλισμός, δεξιός και αριστερός, προσπαθεί, για παράδειγμα, να μας πείσει ότι υπογράφοντας συλλογική σύμβαση με μειώσεις στο μισθό έως και 20% είναι νίκη(!). Μας λένε ότι είναι κατάκτηση γιατί οι εργοδότες, λέει, δεν θέλουν καν να υπογράψουν συλλογικές συμβάσεις. Είναι κατάκτηση, γιατί «τι να κάνουμε, οι επιχειρήσεις πρέπει να γίνουν βιώσιμες, τα αφεντικά πρέπει να συνεχίζουν να αυξάνουν τα κέρδη τους, ο καπιταλισμός πρέπει να επιβιώσει». Ως τάξη πρέπει να κατανοήσουμε ότι δεν μας συμφέρει ούτε τα αφεντικά να αυξάνουν τα κέρδη τους ούτε να επιβιώσει ο καπιταλισμός. Δεν μας συμφέρει να γυαλίζουμε τις αλυσίδες μας, επειδή μας έχουν μάθει να ζούμε σιδηροδέσμιοι. Αυτό που μας συμφέρει είναι μια ζωή με αξιοπρέπεια και δημιουργικότητα, μια ζωή με εξασφαλισμένους τους υλικούς όρους επιβίωσης, μια ζωή που ο καπιταλισμός δεν μπορεί να μας παρέχει.
Τα κελεύσματα για διαρκή υποταγή, είτε επικαλούνται τη σωτηρία της πατρίδας και «την εθνική ομοψυχία ενάντια στους κακούς ευρωπαίους», είτε γίνονται από αφεντικά και συνδικαλιστικές ηγεσίες, δεξιά και αριστερά, έχουν έναν και μοναδικό στόχο: να μας κάνουν να παραδεχτούμε ότι η τάξη μας και η τάξη τους έχουν κοινά συμφέροντα. Να μας κάνουν να πειστούμε ότι είναι προς το συμφέρον μας η όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευσή μας, να μας κάνουν να συναινέσουμε στους όρους σκλαβιάς που μας ετοιμάζουν.
Αντιλαμβανόμενη η κυρίαρχη ιδεολογία ότι η κοινωνική συναίνεση στο πολιτικό και οικονομικό σύστημα διαρρηγνύεται μέρα με τη μέρα, προσπαθεί να ανασυνταχθεί και, χρησιμοποιώντας ιδεολογικά τεχνάσματα, να αποπροσανατολίσει την κοινωνία. Σ’ αυτή την κατεύθυνση κινείται το ξεπήδημα κομμάτων που φέρουν τον τίτλο του «αντιμνημονιακού». Σαν τους χαμαιλέοντες, άνθρωποι που στήριξαν ψυχή τε και σώματι αυτό το σύστημα (βλ. Καμμένο, Κατσέλη, Μπακογιάννη, Μανώλη κ.α.) προσπαθούν να μας πείσουν ότι έχουν μεταλλαχθεί και ότι υποστηρίζουν πλέον τα συμφέροντά μας.
Σ’ αυτή την κατεύθυνση κινείται επίσης η υπερπροβολή του ακροδεξιού λόγου και η ταυτόχρονη μιντιακή απενοχοποίηση των φασιστικών και ναζιστικών καθαρμάτων, και η τοποθέτησή τους εντός θεσμικού πλαισίου. Το σύστημα καλλιεργεί τα φοβικά και συντηρητικά κοινωνικά αντανακλαστικά, γιατί κατανοεί ότι είναι τα μόνα που θα παράγουν την απαραίτητη συναίνεση. Γιατί δεν είναι η Χρυσή Αυγή, αλλά οι «σοσιαλιστές» Χρυσοχοΐδης και Λοβέρδος που θεσμοθέτησαν τα ρατσιστικά πογκρόμ ενάντια σε μετανάστες. Είναι το σύνολο του πολιτικού συστήματος και τα μιντιακά τους φερέφωνα που ανάγουν το «μεταναστευτικό» σε Νο1 «πρόβλημα», επιχειρώντας εκτός των άλλων να διασπάσουν την ενότητα που δομικά διέπει την τάξη μας.
Ας μην αυταπατόμαστε: οι φράχτες στον Έβρο, οι εισβολές σε σπίτια μεταναστών, τα σύγχρονα Νταχάου (που τολμάνε και τα αποκαλούν «κέντρα φιλοξενίας») δεν γίνονται για την «επίλυση του μεταναστευτικού», αλλά είναι τμήμα της οργανωμένης διάχυσης φόβου και πανικού στην κοινωνία, για τη μετατόπιση του δημόσιου διαλόγου και εν τέλει για την απόσπαση της κοινωνικής συναίνεσης.
Η καταστολή που δεχόμαστε, όμως, δεν είναι μόνο ιδεολογική, αλλά και φυσική, καθότι ως γνωστόν, όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος. Ειδικά αυτή την περίοδο, ο κρατικός σχηματισμός νομοθετεί και δρα κατασταλτικά ενάντια σε οποιονδήποτε αντιστέκεται. Από τους τρομονόμους ως τους κουκουλονόμους, την αστυνομική βία σχεδόν σε κάθε πορεία, τις προφυλακίσεις διαδηλωτών όπως των τεσσάρων στις 12/02, τα ισόβια που μοιράζει το σύστημα «δικαιοσύνης» σε δεκάδες αγωνιστές, τις διαρκείς δίκες που ουσιαστικά κρίνουν παράνομες όλες τις απεργίες συνολικά, την ένστολη υποστήριξη μεγαλοεταιριών ενάντια σε ντόπιες κοινωνίες (Λευκίμμη, Κερατέα, Χαλκιδική κ.α.), την αναγόρευση ολόκληρων περιοχών σε «κόκκινες ζώνες» (Εξάρχεια), την ανάπτυξη χιλιάδων μπάτσων για τη διεκπεραίωση ναζιστικής έμπνευσης θεαμάτων (παρελάσεις), αλλά και την αδιάψευστη ενεργοποίηση του παρακράτους – όλες αυτές οι μεθοδεύσεις συνιστούν ένα τοπίο καταστολής που βάζει στο στόχαστρο όλο και μεγαλύτερα κοινωνικά κομμάτια.
Εκλογικές ψευδαισθήσεις
Στο παραπάνω πλαίσιο διοργανώνονται οι εκλογές της 6ης Μαΐου. Όπως και σε κάθε εκλογές, έτσι και σε αυτές, το κοινωνικό σώμα καλείται να επιλέξει τους δυνάστες του ή στην καλύτερη περίπτωση αυτούς που θα αντανακλούν την γκρίνια του στο κοινοβούλιο. Και αυτές οι εκλογές είναι το άλλοθι ευγενείας της βάρβαρης επίθεσης που βιώνουμε, είναι ο δημοκρατικός μανδύας του καπιταλισμού. Η ψήφος δεν είναι αντιμνημονιακός αγώνας, είναι η αυταπάτη ότι μέσα από τη δημοκρατία τους επιλύνονται όλα μας τα προβλήματα. Ως τάξη δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο καπιταλισμός, είτε με το προσωπείο της δημοκρατίας είτε με αυτό της χούντας, είναι πανταχού παρών, διαιωνίζοντας την εκμετάλλευσή μας. Από τη θέση μας, δεν μπορούμε παρά να τονίσουμε με σαφήνεια ότι η διαμαρτυρία, η αντίσταση, ο αγώνας και η ταξική αντεπίθεση δεν περνάνε μέσα από τα εκλογικά κανάλια και την αντιπροσώπευση.
Οργάνωση & Ταξική αντεπίθεση
Η εκμετάλλευση έχει όνομα και λέγεται καπιταλισμός. Ο αγώνας για την ανατροπή του οργανώνεται και διεξάγεται καθημερινά στους χώρους αναφοράς μας: στα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τις γειτονιές, τους χώρους εργασίας.
Ως εργάτες/ριες (μισθωτοί/ες, επισφαλώς εργαζόμενοι/ες, «μαύροι/ες» και άνεργοι/ες) πρέπει να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας. Μακριά από φυλετικές και έμφυλες διακρίσεις και πρακτικές κοινωνικού κανιβαλισμού, συλλογικοποιούμαστε με οριζόντιες δομές χωρίς ειδικούς και αρχηγούς, χωρίς πατερούληδες που ξέρουν τα συμφέροντά μας καλύτερα από εμάς. Κατανοούμε και διατρανώνουμε ότι για τα δεινά μας δεν φταίνε οι μετανάστες, φταίνε τα αφεντικά. Δεν πέφτουν οι μισθοί ή χάνουμε τη δουλειά μας επειδή «μας τις παίρνουν οι ξένοι», αλλά επειδή αυτό είναι που συμφέρει τους καπιταλιστές: η όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευσή μας.
Οργανωνόμαστε μέσα από σωματεία, συνελεύσεις και συλλογικότητες βάσης. Δεν αρκούμαστε στο να γκρινιάζουμε, αλλά βρίσκουμε και άλλους ανθρώπους που είναι διαθέσιμοι να παλέψουν μαζί μας και δημιουργούμε δομές αντίστασης σε κάθε χώρο δουλειάς. Δεν αφήνουμε τις λήψεις των αποφάσεων στους λίγους, στους εκλεκτούς του κάθε ΔΣ, αλλά αποφασίζουμε μέσα από συνελεύσεις όπου το κάθε μέλος είναι ισότιμο, όπου η κάθε άποψη ακούγεται, συζητιέται και, στη βάση της κατανόησης των κοινών συμφερόντων, παίρνονται οι αποφάσεις.
Δεν οικτίρουμε την κακή μας τύχη, ούτε περιμένουμε οι θεοί «να πάρουν μακριά από εμάς την κρίση». Βαδίζουμε με συνείδηση για την αντεπίθεση της τάξης μας, για την ανατροπή της συνθήκης σκλαβιάς που μας έχουν επιβάλει και ολοένα οξύνεται. Αρκεί να πιστέψουμε ότι κανείς δεν θα ψάλει τον επιτάφιο της ταξικής μας πάλης. Αρκεί να πιστέψουμε ότι η τάξη μας θα νικήσει και δεν θα υπάρχει άλλη τάξη να της αντιπαρατεθούμε, ως την κατάργηση της μισθωτής εργασίας και την αταξική κοινωνία.
Τ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΤΟΥ ΠΗΓΑΔΙΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤΟ
ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ
Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου
Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων
Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Μετρό – Ταξικό Μέτωπο
Συνέλευση Βάσης Τεχνικών Κινηματογράφου Τηλεόρασης
Συνέλευση Εργαζομένων/Ανέργων/Φοιτητών στα ΜΜΕ
Πηγή: Κατάληψη ΕΣΗΕΑ http://katalipsiesiea.blogspot.com/2012/04/1886-2012.html

Διώξεις για τον βαρύτατο τραυματισμό του Μ. Κυπραίου από αστυνομικούς

Σχολιάστε

Μετά από περίπου ένα χρόνο ασκήθηκαν διώξεις …κατ’ αγνώστων, για τον βαρύτατο τραυματισμό του συναδέλφου Μανώλη Κυπραίου από αστυνομικούς – Περιμένουμε τις διώξεις …κατ΄αγνώστων, της συγκεκριμένης διμοιρίας ΜΑΤ, που επιχείρησαν να δολοφονήσουν τον συνάδελφο Μάριο Λώλο

Δίωξη από την εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας ασκήθηκε για τον σοβαρό τραυματισμό του δημοσιογράφου Μανώλη Κυπραίου από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης που έριξε με δολοφονική πρόθεση (εντός στοάς) άνδρας των ΜΑΤ, κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων του περασμένου καλοκαιριού.
Η δίωξη είναι κατά παντός υπευθύνου και το αδίκημα είναι για βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη (κακούργημα).
Η υπόθεση θα ερευνηθεί από ανακριτή ο οποίος αναμένεται να προσωποποιήσει την κατηγορία, δηλαδή να εντοπίσει τους δράστες αστυνομικούς.
Η χειροβομβίδα κρότου-λάμψης έπεσε από αστυνομικές δυνάμεις  στο σημείο όπου βρισκόταν ο δημοσιογράφος που κάλυπτε τις συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων στην πλατεία Συντάγματος.
Μάλιστα, στην προσπάθειά του να φτάσει πεζός στο νοσοκομείο, ο Κυπραίος ξυλοκοπήθηκε βάναυσα από μέλη της ομάδας«ΔΕΛΤΑ». Ο δημοσιογράφος υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση αλλά έχασε την ακοή του.

 

Πηγή: Συσπείρωση Δημοσιογράφων http://syspeirosi.wordpress.com/

Η ΕΣΗΕΑ ΑΝΤΙΔΡΑ ΣΤΙΣ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΔΟΕΑΠ

Σχολιάστε

Οι αιφνιδιαστικές και κατάφωρα άδικες αποφάσεις του ΕΔΟΕΑΠ για νέες περικοπές στις παροχές ασθενείας, στις επικουρικές συντάξεις, την πλήρη κατάργηση επιδομάτων βρεφονηπιακών σταθμών και η πρωτοφανής βαρβαρότητα με τη διαγραφή των ανέργων συναδέλφων, που μένουν έτσι και χωρίς δουλειά και χωρίς περίθαλψη, συζητήθηκαν κατά τη σημερινή έκτακτη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ που ομόφωνα αποφάσισε:

1. Να ζητήσει την άμεση ανάκληση των αποφάσεων αυτών της Διοίκησης του ΕΔΟΕΑΠ, επειδή εκτός των άλλων:

α. Είναι αυθαίρετες, άδικες και πλήρως αντικαταστατικές.

β. Υπονομεύουν τη ζωή, την υγεία, την ασφάλιση και την πρόνοια όλων των μετόχων-μελών.

γ. Επιφέρουν νέο πλήγμα στον υπολογισμό, την απονομή και την καταβολή των επικουρικών συντάξεων.

δ. Πλήττουν ανεπανόρθωτα δικαιώματα κατοχυρωμένα και από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ως προς την περιουσία, την προσδοκία και την ανταποδοτικότητα.

ε. Κατασκευάζουν ασφαλισμένους-δικαιούχους πολλών ταχυτήτων και καταργούν το απολύτως κατοχυρωμένο δικαίωμα στην ελεύθερη επιλογή θεράποντος ιατρού.

2. Να καλέσει τις Διοικήσεις των Συνδικαλιστικών Ενώσεων, τα μέλη των οποίων συγκροτούν τον ΕΔΟΕΑΠ, να προβούν σε ανάλογα διαβήματα διαμαρτυρίας.

3. Να πραγματοποιηθεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας όλων των μετόχων-μελών του Οργανισμού, προκειμένου να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους στο κτήριο του Οργανισμού (Σισίνη 18), απέναντι στις πρωτοφανούς σκληρότητος αποφάσεις της Διοίκησης του ΕΔΟΕΑΠ.

4. Να απαιτήσει την άμεση σύγκληση έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των μετόχων – μελών του ΕΔΟΕΑΠ για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους.

5. Να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για τη διασφάλιση των οικονομικών και των αποθεματικών του Οργανισμού και των περιουσιακών δικαιωμάτων των μετόχων-μελών, τα οποία επλήγησαν βάναυσα με αποκορύφωμα τις πολιτικές του μνημονίου, και τώρα τις αποφάσεις της Διοίκησης του ΕΔΟΕΑΠ.

Μετά από 44 χρόνια ιστορικής διαδρομής, θυσιών και αγώνων, είναι η πρώτη φορά που η αιρετή Διοίκηση του αυτοδιοίκητου Οργανισμού των εργαζομένων (δημοσιογράφων και διοικητικών), στα ΜΜΕ της Αθήνας και Θεσσαλονίκης, οδηγεί με τις αποφάσεις της τους μετόχους-μέλη, να βρίσκονται αντιμέτωποι με την ανασφάλεια, την αβεβαιότητα, τον απηνή οικονομικό και κοινωνικό διωγμό –όταν ακόμη και το Μνημόνιο, η Τρόικα και οι πολιτικοί φορείς αντιμέτωποι με τους αγώνες του συνδικαλιστικού κινήματος των εργαζομένων στα ΜΜΕ– υποχρεώθηκαν να σεβαστούν τον ιδιαίτερο και διακριτό ρόλο των λειτουργών της Ενημέρωσης.

Είναι εξαιρετικά λυπηρό ότι η Διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ επέλεξε να λειτουργεί αυθαίρετα -και όπως φαίνεται συνωμοτικά- αφού δεν ενημερώνει τις Ενώσεις και τους μετόχους-μέλη του Οργανισμού, και να επιλέξει ρόλο προπομπού, για όσους επιθυμούν την κατάργηση του κοινωνικού κράτους.

Δεν θα επιτρέψουμε σε καμία Διοίκηση, κανενός φορέα να παίζει πολιτικά παιχνίδια στην πλάτη των μελών μας, όπως και στην πλάτη κανενός εργαζομένου, και κυρίως να καθιστούν τη ζωή των εργαζομένων στα ΜΜΕ αλλά και την ίδια την Ενημέρωση, αναλώσιμα.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Πηγή: ΕΣΗΕΑ http://www.esiea.gr/gr/index.html

48ωρη απεργία στην “Αυριανή”

Σχολιάστε

Τα Διοικητικά Συμβούλια της ΕΣΗΕΑ, της ΕΠΗΕΑ και της ΕΤΗΠΤΑ, αποφάσισαν την κήρυξη 48ωρης απεργίας για τους δημοσιογράφους, τους διοικητικούς υπαλλήλους και τους τεχνικούς τύπου, που εργάζονται στην εφημερίδα «ΑΥΡΙΑΝΗ» από τις 06.00 π.μ. της Πέμπτης, 26 Απριλίου έως τις 06.00 π.μ. του Σαββάτου, 28 Απριλίου 2012.

Η εργοδοσία της εφημερίδας «ΑΥΡΙΑΝΗ» επιδεικνύει μια αντεργατική, αντισυνδικαλιστική και κατάφωρα καταχρηστική συμπεριφορά μη τηρώντας τις ΣΣΕ και αφήνοντας απλήρωτους επί ένα και πλέον έτος τους συναδέλφους.

Οι Ενώσεις ζητούν:

  • Την εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
  • Την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων και καθυστερούμενων οφειλών ενός έτους των εργαζομένων δημοσιογράφων, διοικητικών υπαλλήλων και τεχνικών τύπου στην «ΑΥΡΙΑΝΗ».
  • Την άμεση εξόφληση του δώρου των Χριστουγέννων και του δώρου Πάσχα σε όσους συναδέλφους δεν το έχουν λάβει.
  • Τη διασφάλιση στο μέλλον της ομαλής καταβολής των μισθών, των δώρων και των επιδομάτων.

ΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ

Πηγή: ΕΣΗΕΑ http://www.esiea.gr/gr/index.html

Older Entries Newer Entries